در بار انداز

On The Waterfront

محصول سال ۱۹۵۴ . سياه و سفيد . ۱۰۸ دقيقه

کارگردان: اليا کازان

بازيگران: مارلون براندو.کارل مالدن.لی جی کاب.اوا مری سنت.رد استايگر

waterfront.jpg

فيلمی ستودنی و البته پر از موفقيت برای اليا کازان

داستان فيلم درباره کارگرانی است که در باراندازهای نيويورک زير نظر اتحاديه ای که توسط تبهکاری بنام جانی فرندلی(لی جی کاب) اداره می شود،‌‌ به سختی و تحت فشار کار می کنند. تری (مارلون براندو) برادر کوچک جانی و يک بوکسور حرفه ای است . او به دستور جانی يکی از کارگرانی را که قصد افشای خلافکاری های اعضای اتحاديه را دارد به بام ساختمانی ميکشاند و سپس دو تن از افراد ديگر فرد معترض را از بالای ساختمان به پايين پرت می کنند. بعد از وقايعی تری با خواهر مقتول بنام ادی (اوا مری سنت) آشنا می شود. باگذشت زمان تری از کرده خود پشيمان می شود و احساس گناه می کند. کمی بعد در جلسه ای با کشيشی بنام پدرباری(کارل مالدن)از نزديک آشنا می شود. پدرباری کارگران بارانداز را به شورش بر عليه اعضای اتحاديه بر می انگيزد اما هيچيک ازکارگران جرات چنين کاری را ندارند. کشيش با تری صحبت کرده و او را تشويق می کند تا خلافکاريهای اعضای اتحاديه را افشا کند. تری با وجود خطراتی که تهديدش می کند سرانجام همه چيز را در دادگاه افشا می کند. در آخر نيز در زدوخوردی سنگين با جانی به شدت آسيب می بيند. اما با کمک پدرباری و ادی از جا برخاسته و به سمت بارانداز می رود. کارگران بارانداز نيز به احترام رييس جديد و حمايت از او  وی را مشايعت می کنند.

دربارانداز يکی از بهترين و در عين حال شخصی ترين فيلمهای اليا کازان است.اين فيلم در زمانی ساخته شد که کازان به خاطر ماجراهايی که در کميته سناتور مک کارتی بوجود آورد از سوی همکارانش مطرود شده وتحت فشار بود. داستان فيلم نيز دقيقا اشاره به اين موضوع دارد و کازان می خواسته به نوعی خود را از اتهامات وارده تبرئه کند. 

در هر حال دربارانداز با داستان زيبا و جذابش توانست به يکی از بزرگترين، بيادماندنی ترين و پرافتخارترين فيلمهای تاريخ سينما تبديل شود.

waterfront.jpg

مارلون براندو و اوا مری سنت  در صحنه ای از ”دربارانداز”

دربارانداز در مراسم اسکار سال ۱۹۵۴ در ۱۰ رشته نامزد دريافت جايزه شدکه در ۸ رشته جايزه را از آن خود کرد که بدين شرح بود:

  • جايزه اسکار بهترين فيلم.
  • جايزه اسکار بهترين کارگردانی(اليا کازان)
  • جايزه اسکار بهترين بازيگر نقش اول مرد(مارلون براندو)
  • جايزه اسکار بهترين بازيگر نقش دوم زن(اوا مری سنت)
  • جايزه اسکار بهترين فيلمنامه(باد شولبرگ)
  • جايزه اسکار بهترين فيلمبرداری سياه وسفيد(بوريس کافمن)
  • جايزه اسکار بهترين تدوين(جين ميلفورد)
  • جايزه اسکار بهترين طراحی صحنه سياه و سفيد(ريچارد دی) 

 ضمن آنکه لی جی کاب، کارل مالدن و رد استايگر نيز نامزد دريافت جايزه نقش دوم مرد بودند و ليونارد برنستاين نيز بخاطر موسيقی متن فيلم نامزد دريافت جايزه بود.

نکته ديگر اينکه مارلون براندو اولين اسکار دوران بازيگری اش را بخاطر بازی در اين فيلم بدست آورد

وآنچه که در پايان يادآور می شوم دوبله هنرمندانه اين فيلم و به خصوص صدای ماندگار استاد چنگيز جليلوند است که بجای مارلون براندو صحبت کرده است.  

 

/ 6 نظر / 10 بازدید
negin

سلام وبلاگ خوبی داريد ميشه چند تا فيلم جديد وزيبا معرفی کنيد. مرسی

mehdi

سلام.....يک بار ديگر هم فکر کنم به اينجا آمدم.....کار جالبی است که در مورد سينمای کلاسيک می نويسيد....اگر بشود در مورد فيلمهای کمتر شناخته شده هم بنويسيد عالی است.....

Peyman

Love does not consist in gazing at each other but in looking together in the same direction

محمد

سلام. سعيد جان من طرفدار سرسخت براندو هستم براندو و دنيرو ۲ تن از خدايان بازيگريند اما مرسی که به من سر زدی بازم از اين کارا بکن راجع به آنجلينا جولی اينکه بيلی باب تورنتون همسر سابق جولی بوده که از هم جدا شدن راستی اگه تونستی یه لینکم به ما بده ای ول

ehsan

سلام وممنون که به وبلاگم سر زدی من به خاطر مشغله زياد نميتوانم زود زود بهت سر بزنم يا نظر بدم ولی سعی ميکنم حتما مطالبت را بخوانم منم بسيار سرسختانه طرفدار فيلمهای قديمی هستم.اپديت کردم بهم سر بزن .جدا خوشحالم ميکنی.فعلا...

peyman

يکی از دوستان نوشته بود در بارانداز ((یه کمی)) شعاری به نظر می رسه. من می گم خيلی بيشتر از اين حرفاست.اين فيلم ((کاملا)) شعاريه! من طرفدار سفت و سخت کازان نيستم؛ولی اين دوست عزيز حتما می دونه که وقتی کازان اين فيلم رو می ساخت از طرف مطبوعات و اهالی سينما مورد اتهام همکاری با کميته ضد فعاليتهای آمريکايی سناتور مک کارتی(که زيرآب خيلی از اهالی سينما رو زده بود) قرار گرفته بود. کازان مطرودی بود که با ساختن اين فيلم قصد داشت اعاده حيثيت کنه.خودش بعدها گفت که با ساختن اين فيلم می خواسته از تمام اونايی که در اين چند سال اونو مورد بی مهری قرار داده بودن انتقام بگيره. با این وجود فيلم انقدر عظيم بود که آکادمی(با وجودی که از جريان انتقام خبر داشت)روش نشد اونو وارد کلکسيون افتخارات اسکار نکنه.کاش چند سال پيش می ديديد وقتی آکادمی مي خواست اسکار يه عمر فعاليت هنری رو به کازان بده جک نیکلسون و چند نفر دیگه چه آشوبی راه انداخته بودن و همون حرفای قدیمو پیش می کشیدن. شما بودید چنین فیلمی نمی ساختید؟