Classic Cinema

 
 
نویسنده : saied - ساعت ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٥/٢٩
 

 

 

درگذشت اسطوره 

(یادبود مارلون براندو)

Marlon Brando

نوشتن در مورد آدمهای بزرگ و مشهورکارسختیه.خصوصا اینکه شخص مورد نظر در جرگه هنرمندان باشه و البته اون هم هنرمندی مثل "مارلون براندو" باشه. از شنیدن خبر درگذشتش خیلی ناراحت شدم. هنوز هم باور ندارم آخرین بازمانده نسل طلایی بازیگران هالیوود که در نوع خودش یک اسطوره وافسانه بود، اکنون در میان ما نیست. کسی که هر یک از ما هر چقدر هم با سینما بیگانه باشیم حداقل یکی ازآثارش را دیده ایم. چه کسی می تواند چهره جذاب و پرابهتش را در "پدر خوانده" فراموش کند؟ یا جوان بوکسور و عاشق فیلم "دربارانداز" را؟ حتی قهرمان شرور و زمخت "اتوبوسی بنام هوس" را؟ و البته قهرمان داستان "زنده باد زاپاتا" را؟

Marlon Brando

"مارلون براندو" اسطوره ای در بازیگری بود و با سبک خاص بازیگریش الگویی بی مانند برای بسیاری ازبازیگران بزرگ سینما بوده و هست. او آنقدر در نقشهایش طبیعی و جذاب بازی کرده که یادآوری هریک از آنها برای ما مثل یادآوری یک افسانه ارزشمند است.

"مارلون براندو"  در ۳ آوریل ۱۹۲۴ در "اوماها" متولد شد. در ۱۶ سالگی وارد مدرسه نظامی "شاتوک" شد و پس از اخراج از مدرسه راهی نیویورک شد تا زندگی جدیدی را آغاز کند. "براندو" در نیویورک کارهای مختلفی را تجربه کرد تا اینکه جذب کلاسهای بازیگری "استلا آدلر" شد. پس از بازی در چند تئاتر و نمایشهای زنده تلویزیونی، از سوی "الیا کازان" جهت بازی در نمایش "اتوبوسی بنام هوس" انتخاب شد. این نمایش در ۳ دسامبر ۱۹۴۷ در تئاتر "ایل باری مور" به روی صحنه رفت. "براندو" در نقش "کوالسکی" قهرمان داستان که به گفته خود "براندو" بی شباهت به شخصیت خودش هم نبود، بسیار عالی ظاهر شد. طوری که نامش در "برادوی" مطرح شد.

"براندو" در اولین نقش سینماییش در فیلم "مردان"

سه سال بعد در سال ۱۹۵۰ اولین نقش سینماییش را در فیلمی از "فرد زینه من" بنام "مردان" تجربه کرد. او در این فیلم نقش ستوانی را بازی می کرد که از ستون فقرات فلج شده بود. دومین فیلم "براندو" حضور در نسخه سینمایی"اتوبوسی بنام هوس" به کارگردانی "الیا کازان" بود. نقش آفرینی استثنایی او باعث شد تا در دومین تجربه سینمایی نامزد دریافت جایزه اسکار شود. این اتفاق در مورد دو فیلم بعدیش نیز تکرار شد و به خاطر نقش آفرینی در "زنده باد زاپاتا" در سال ۱۹۵۲و "جولیوس سزار" در سال ۱۹۵۳ نامزد اسکار شد. در سال ۱۹۵۴ او به نقش "ناپلئون بناپارت" در فیلم "دزیره" هنرمندی کرد. اما فیلمی که باعث شد تا نام "براندو" به عنوان یک بازیگر صاحب سبک و بزرگ بر زبانها افتد، "دربارانداز" بود. این فیلم سومین همکاری سینمایی "براندو"با"کازان" بود. درخشش خیره کننده "براندو" در نقش "تری مالوی" اولین جایزه اسکار را نصیبش کرد.

"دربارانداز"

"مارلون براندو" با بازی در فیلمهای "وحشی"، "مردان و عروسکها"، "چایخانه ماه اوت"، "سایونارا"، "شیرهای جوان" و "نسل فراری" دهه پر مفقیت ۱۹۵۰ را به پایان رساند. در دهه ۱۹۶۰ "براندو" در ۱۳ فیلم حضور یافت. اما به هیچ وجه نتوانست موفقیتهای دهه ۱۹۵۰ را تکرار کند. او در سال ۱۹۶۱ به عنوان کارگردان و بازیگر فیلم "سربازان یک چشم" را جلوی دوربین برد که اولین و آخرین تجربه کارگردانی او بود.

آغاز دهه ۱۹۷۰ بازگشتی دوباره برای"براندو" بود. هر چند که فیزیک بدنی او نسبت به گذشته تغییر کرده بود، اما مطمئنا بهترین گزینه "فرانسیس فورد کاپولا" برای بازی در فیلم "پدر خوانده" به نقش "دن کورلئونه" بود. بازی روان، جذاب و زیبای "براندو" در این نقش دومین جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. در حقیقت "براندو" با بازی در این نقش جاودانه شد.

"پدر خوانده"

یکسال پس از این موفقیت "براندو" برای هفتمین بار نامزد دریافت اسکار شد و این به خاطر بازی عجیبش در فیلم "آخرین تانگو در پاریس" بود. اگر چه بازی در این نقش برای او موفقیت آمیز بود اما  سختی زیادی را متحمل شد و بعدها در خاطراتش نوشت که هرگز در چنین نقشهای پر احساسی بازی نخواهم کرد. در سال ۱۹۷۸ "براندو" به خاطر بازی در فیلم "سوپرمن" دستمزدی ۳ میلیون دلاری دریافت کرد که در آن زمان رکوردی محسوب می شد. آخرین فیلم "براندو" در دهه ۱۹۷۰ و شاید به نوعی آخرین فیلم مهم او در سال ۱۹۷۹ ودر همکاری دیگری با "کاپولا" بود. فیلم "اینک آخرالزمان" نام داشت ودر مورد جنگ ویتنام بود.

در دهه ۱۹۸۰ "براندو" فقط در ۲ فیلم نقش آفرینی کرد: فرمول(۱۹۸۱) و فصل خشک سفید (۱۹۸۹) که بازی در این فیلم آخرین نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد. در دهه ۱۹۹۰"براندو" در ۸ فیلم و در نقشهای کوتاه حاضر شد. آخرین فیلم او "امتیاز" در سال ۲۰۰۱ به نمایش درآمد. همچنین قرار بود  "براندو" در فیلمی با نام  "براندو براندو" در نقش خودش حاضر شود که با سکوت ابدیش این پروژه را نا تمام گذاشت.

"مارلون براندو" این اسطوره بزرگ بازیگری در کنار دنیای پر رمز و راز هالیوود به فعالیت در حمایت از سرخپوستان نیز مشغول بود. او در مراسم اسکار سال ۱۹۷۲ هنگامی که نامش به عنوان بهترین بازیگر خوانده شد، دختری سرخپوست بنام "زاشین لیتل فدر" را به جای خود روی صحنه فرستاد که البته با اعتراض بسیاری ازاهالی هالیوود هم همراه شد. به گفته  "براندو" این جایزه هیچ وقت به دستش نرسید.

"زاشین لیتل فدر" در مراسم اسکار

"مارلون براندو" پس از عمری فعالیت به عنوان یکی از شاخص ترین بازیگران تاریخ سینما عصر روز پنجشنبه اول جولای ۲۰۰۴ در ساعت ۶:۳۰ در مرکز درمانی UCLA در سن ۸۰ سالگی در گذشت.

 

     فیلمشناسی "مارلون براندو"

  • مردان (۱۹۵۰)                    
  • اتوبوسی بنام هوس (۱۹۵۱)
  • زنده باد زاپاتا (۱۹۵۲)
  • جولیوس سزار (۱۹۵۳)
  • دزیره (۱۹۵۴)
  • در بارانداز (۱۹۵۴)
  • شورش در کشتی بونتی (۱۹۶۱)
  • خرابکار (۱۹۶۵)
  • کنتسی از هنگ کنگ (۱۹۶۷)
  • پدر خوانده (۱۹۷۲)
  • آخرین تانگو در پاریس (۱۹۷۳)
  • آبخیزهای میسوری (۱۹۷۶)
  • اینک آخرالزمان (۱۹۷۹)
  • فصل سفید خشک (۱۹۸۹)
  • کریستف کلمب (۱۹۹۲)
  • جزیره دکتر مورو (۱۹۹۵)
  • امتیاز (۲۰۰۱)

     افتخارات

  • کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد در سال ۱۹۵۴ (دربارانداز)
  • کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد در سال ۱۹۷۲ (پدرخوانده)
  • ۶ بار نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد

Marlon Brando

روحش شاد


 
comment نظرات ()